Gazze

Gazze…
Ey Gazze sen deniz ile ölüm arasında
sıkışmış bir kalp gibisin,
Her dalgalandığında senin yüzüne biraz daha hüzün kapılır,
Ama sen dik dur Gazze dik dur.

Gazze,
Geceler burada uzun değil; Sessiz ve ağırdır,
Bombaların sesi bile bu acıyı anlatmaya yetmez,
Ey dünya çocuklar ölüyor duymuyor musun?

Bir anne taşların ardında çocuğunu arar;
Bana evladımı verin; Haykırışlar, feryatlar yükselir gökyüzüne,
Ey Dünya bu katlimana dur demeyecek misin?
Çocuklar ölüyor ey insan , dur demeyecek misin?

Gazze,
Senin sabahların bile yorgundur,
Ama Gazze bilir misin? Sen her şeye rağmen dik dur;
Eğilme!

Senin sokaklarında selahattin Eyüübi geçmişti,
 O mert, o cesur kahraman;
Onun adı selahattin- i Eyübiydi,
Kılıcı keskin ve Gazzeyi kurtarana denk gülmeyen adam!
Onun adı selahattin- i Eyübiydi.

Ey dünya…
Çocuklar ölüyor duymaz, sağır mısın?

Gazze;
Yıkılmayan bükülmeyen şehrin adıdır; Gazze,
Ağlasan da duyulmayan, susmayan yüreğin adıdır; Gazze,
Gazze sen insanlığa yazılmış en ağır ve en gerçek şehrin adısın…