Selvi Boylum Al Yazmalım’dan Tatar Ramazan’a Veda; bir Çınarın Ardından

26.06.2026 Cuma günü öğleden sonra ülkece hatta dünyada çok önemli sayılacak sanatçılardan biri olan Kadir İnanır’ın ölüm haberi her insan gibi bizi de derinden etkiledi. Dediğim gibi kendini “ Tatar Ramazan, Ben Deli Kadir Ulen”  Diyen bu koca yürekli adamı ben şahsım adına çok seviyordum…

Bazı insanlar vardır ki hayatımızda sadece bir oyuncu, bir sanatçı olarak yer almazlar. Onlar bir dönemin sesi olur, bir neslin hatırasında yer eder, yıllar geçse bile unutulmayan duygular bırakırlar. Kadir inanır da bu isimlerden bir isimdi.

Bugün Türk sineması Yeşilçam’ın efsanesi olan Kadir İnanır’ı aramızdan ayrılıyor. Onun ardında tek bir söz bile eksik kalacak belki, çünkü bazı insanların bıraktığı iz kelimelere sığmaz.

Kadir İnanır denildiği zaman akıllara sadece filmler gelmez. Bir bakışı gelir mesela, bir suskunluğu gelir mesela, bir insanın içindeki fırtınayı dindiren o güçlü oyunculuk gelir. Kadir İnanır oynadığı karakterlere sadece hayat vermedi. Onların duygusuyla kendi ruhuyla büyüttü.

 “ Selvi boylum al yazmalım” ile milyonların kalbine taht kurdu. O film ile sevginin ne kadar büyük bir sınav olduğunu, aşkın sadece güzel sözlerden ibaret olmadığını bize kanıtladı. Yıllar geçti, nesiller değişti ama bazı şeyler hiç değişmedi. Ama Kadir İnanır’ın o hikâyede bıraktığı iz hiç değişmedi.

Çünkü bazı filmler sadece izlenmez, yaşanır. Bazı karakterler unutulmaz. Çünkü onlar aslında hepimizin içinde sakladığı duygularda saklıdır. Kadir İnanır da bunu başarabilen nadir sanatçılardan biridir.

Sonra “Tatar Ramazan” çıktı ansızın karşımıza… Gücün, gururun, adalet arayışımızın sembolü oldu. Haksızlığın karşısında duran boyun eğmeyen o karakter, onun oyunculuğuyla adeta Yeşilçam’ın belki de en çok izlenen filmler arasında yerini aldı.

Oynadığı her filmde her karakterde Anadolu insanının duygularını taşıdı. Sevdasını acısını ve hatta öfkesini hiç unutmadı. Onun filmleri bazen bir babanın sessiz öfkesi bazen bir annenin çığlığı bazen de bir aşığın yarası, bazen de hayata karşı direnen bir insanın acı dolu hikâyesi vardı.

Şimdi geriye dönüp baktığımızda, aslında onun sadece film çekmediğini net bir şekilde görebiliyoruz. Kadir İnanır bir dönemin fotoğrafını çekti. İnsanların umutlarını, kırgınlıklarını, sevdasını, hayata tutunma biçimini beyazperdenin arkasına taşıdı.

Şimdi Yeşilçam’ın arka sokaklarında bir ses daha yok oldu. Bir zamanların Yeşilçam’ın sıcak hikâyelerinden “ Deli Kadir” diye tabir ettiğimi Kadir İnanır’ı kaybettik… Ama bazı sanatçılar giderken tamamen gitmezler. Onlar eserlerini, sevenlerinin kalbinde ve hatıralarda yaşamaya devam ederler.

Bir gün eski bir film açılır yine o ses kulaklarımızda çınlanır. İşte o an Kadir İnanır yine orada olacaktır.

Bize aşkı, sevdayı, mücadeleyi, gururu ve insan olmayı öğrettin için sana minnettarız…

Güle güle Kadir Abi Işıklar içinde uyu...