Beni Sağ Gözümden Vurdular Baba!

Beni sağ gözümden vurdular baba,
O an gökyüzü sustu,
Kuşlar kanat çırpmayı unuttu,
Bir kurşun geçti gözümden,
Ama Vatan sevgisinden vazgeçmedim.

Yere düştüğümde;
Avuçlarımın içinde halen ay yıldızlı bayrağım vardı,
Kanım toprağa karışırken,
Dudaklarımın arasında tek bir cümle çıktı;

“ Bu Vatan Bizimdir Bizim Kalacak…”

Beni sağ gözümden vurdular baba…
Baba seni son kez göremedim,
Annemin ellerini son kez öpemedim,
Kardeşimin omzuna dokunamadım,
Ama ay yıldızlı bayrağıma son nefesime
kadar seyrettim.

Sen bana küçüklüğümde demiştin ya;
“ Evladım, bir gün bu vatan sana ihtiyaç
duyarsa hiç düşünme koş…”

Ben koştum baba,
Kurşuna değil baba;
Vatanıma koştum…

O gece sokaklarda sadece insanlar yürümüyordu;
Dualar yürüyordu,
Cesaret yürüyordu,
Şehadet Yürüyordu…

Bir anne ağlıyordu uzaktan;
bir çocuk babasını bekliyordu,
Bir baba sessizce göğe bakıp;
“ Allah’ım milletimi koru…” diyordu.

Ben ise kanım buz kesilmişti adeta;
Amin diyebildim…

Ağlama baba…
Ben karanlıkta kaybolmadım,
Bir ezan sesine karıştım,
Her sabah minarelerden yükselen duada,
Her dalgalanan bayrakta,
Her şehit mezarının başında vardım…

Beni sağ gözümden vurdular baba…
Ama baba gözlerimi kapatırken
Bir tek şey gördüm; Bayrağımı gördüm baba…

Beni sağ gözümden vurdular baba…
Bir gün mezarıma gelirsen baba;
Sakın ola ki ağlama;
Sadece başucumdaki bayrağımı düzelt,
Sonra çocuklara dön ve de ki;

“ Bu topraklar kolay kazanılmadı…”

Eğer bir gün biri sana sorarsa;
Oğlun neden şehit oldu? Diye…

Başını dik tut baba…

De ki;

Oğlum ölmedi, Vatan yaşasın diye şehit oldu…

Beni sağ gözümden vurdular baba…
Ama yüreğimde taşıdım bu milleti,
Bu bayrağı,
Bu ezanı,
Asla indiremezler!

Ve son nefesimde bile aynı dua vardı;

“ Allah’ım sen bu aziz vatana böyle acılar yaşatma…”