Bahar, bu kez Patnos’a biraz daha derin, biraz daha anlamlı geldi. Kışın uzun ve sert yüzünü geride bırakırken, Süphan Dağı’nın eteklerinden süzülen kar suları sadece toprağı değil, insanın içini de yeniden canlandırıyor.
Dağların yamaçlarından ağır ağır inen sular, ovalara doğru yol alırken sanki geçen yılın yükünü de beraberinde götürüyor. Her damlada bir hatıra, her akışta bir vedanın izi var. Çünkü her bahar biraz eksik gelir insana… Geçen yıldan yitirdiklerimiz, yarım kalan sözlerimiz, artık sadece anılarda yaşayan yüzler… Hepsi bu toprağın bir parçası gibi bizimle kalır.
Ama hayat, tıpkı o eriyen kar suları gibi durmaz. Akmaya devam eder. Toprak yeniden yeşerir, kuşlar yeniden döner, umut yeniden filizlenir. Ve insan, tüm eksiklerine rağmen yeniden başlar.
Patnos’un dağları ve ovaları, her bahar bize aynı gerçeği fısıldar: “Hayat devam ediyor.”
Belki biraz hüzünle, belki biraz özlemle… Ama mutlaka umutla.
Çünkü bahar, sadece doğanın değil, insanın da yeniden doğuşudur.
Mustafa Yiğit’in Kaleminden
Yorumlar
Kalan Karakter: